آسمان بهشت

                              دوستان سلام:

 دنبال یک دل آسمانی می گردم، دلی که به وسعت بهشت وبه بلندی

 آسمان ها باشد .بعضی دل ها مثل یک کوزه آب کم ظرفیت اند ،

 فقط خود را می بینند !تنهااز خودشان راضی هستند.دریا نمی شوند،

 همه اش می گویند :من! خدای من!امام زمان من! علم من!... من!

 امّا باید کوزه را شکست،واز آن در آمد ودریا شد .

 قطره دریاست اگر با دریاست ***ورنه قطره  قطره ودریا دریاست.

 آسمان بهشت می گوید : بیا بالا،بیا بالا، آسمانی شو ،از خود خواهی در بیا ،

 از من  من  کردن دربیا!خدای من ،غم من،ابر من،پروانه ی من،

همه کوزه ای هستند محدود کننده یا بهتر بگویم پیله ای هستند

 که برای خود خواهی هایت تنیده ای ! ودر آن خودت را حبس می کنی !

 اگرتعریفت را بکنند بال در می آوری !امّا اگرنصیحتت بکنند جام می کنی!

 به فکر این هستی که چه کسی بامن دوست است؟چه کسی با من

 دشمن است ؟چه کسی از من خوشش می آید؟یا چه کسی از من

 بدش می آید وبه من بد می گوید!اینها همه اش دور منیت می چرخد!

 باید ازخود یت در آمد و خود را برای خدا  وبرای امام و برای حق دانست ،

 وخود را وقف بندگان خداکرد.

 نه اینکه آنها رابرای خود ودر مسیر خود خواهی ها وعقده های سرکوفت

 شده ی خود کم بینی هزینه کرد ! وبکار گرفت .بلکه باید با دو بال:

 (افوض امری الی الله وحسبنا الله و نعم الوکیل نعم المولی ونعم النصیر)

  به دریای توکل وپرفیض ونورانی وپیروز الهی پیوست ودر رکاب

 امام عصر(ع) گل افشانی کرد .

  یعنی باید بهشتی آسمانی شد و به بالا رفت نه اینکه آسمان را به زیر پای

  جهل وهوس قربانی کنیم؟منتظر نظریات زیبای شما...

 

/ 2 نظر / 14 بازدید
شوشتر ندا

سلام وسعت فردوس را كس نداند و دل چو فردوس كه گفتي سر و پا شور شدم درود

رضا_پیت

من شیطان است کاش آنان که فکر میکنن خدا را دارن نیز از من گفتن بپرهیزند